Myftiu: “Ruaju, mos të kapi kjo lutje!”
Ditën e hënë, më 27 prill 2026, nëpërmjet kanalit të tij në youtube, Imam Muhamed B. Sytari, Myfti i Zonës Shkodër, risolli në vëmendje një plagë të pambyllur akoma në shoqëri shqiptare që është grabitja e pronës së tjetrit dhe vuajtjet e pronarëve legjitimë për të marrë hakun e tyre nëpërmjet certifikimit të pronës private.
Myftiu solli në vëmendjen rastin e sahabiut të nderuar, Hazreti Said ibnu Zejd (r.a), të cilin e akuzuan një ditë se kishte grabitur një tokë. I gjendur përballë gjyqtarit, sahabiu i nderuar u shpreh: “Të grabis unë një tokë, ndërkohë që kam dëgjuar atë fjalë të madhe nga i Dërguari i Allahut (a.s)?!” Dhe kur gjyqtari e pyeti për hadithin në fjalë ai tha: I Dërguari i Allahut (a.s) ka thënë: “Ai që grabit, qoftë edhe një pëllëmbë tokë, ajo do t’i lidhet sa shatë fishi i tokës në qafën e tij në ditën e kiametit”, pra si shenjë ndëshkimi i madh nga Zoti i gjithësisë për këtë padrejtësi të madhe në hak të pronarit legjitim.
Myftiu tërhoqi vëmendjen se akoma sot, 36 vite pas rënies së komunizmit në shoqërinë shqiptare fenomeni i vëllavrasjes, i ngatërresave dhe i përplasjeve shpesh edhe të dhunshme për shkak të pronësisë, për shkak të grabitjes së pronës legjitime, është në plagë e cila e rëndon përherë e më shumë çështjen e sigurisë kombëtare, paqes sociale dhe vlerave qytetëruese që duhet të dëshmohen në shoqërinë tonë.
Myftiu i bëri thirrje të gjithë atyre që kanë shkelur në pronën e tjetrit, që kanë grabitur qoftë edhe një pëllëmbë tokë apo kanë falsifikuar certifikatat e pronësisë, këtu apo atje, që dera e pendimit është akoma e hapur dhe se çdo njeri sado i paudhë që të jetë e ka një moment kthese dhe reflektimi për t’u kthyer tek e drejta.
Njëkohësisht, Myftiu theksoi se prona legjitime është e shenjtë dhe se kushdo që përpiqet në këtë rrugëtim ka bekimet e Zotit dhe mbështetjen e Tij.
Këtë mesazh e lidhi edhe me lutjen që sahabiu i nderuar, Said ibnu Zejd bëri kundër personit që e kishte akuzuar padrejtësisht për grabitjen e pronës me ç’rast ai u lut dhe tha: “O Zoti im, nëse kjo grua që më akuzon është gënjeshtare verboja sytë dhe merrja shpirtin në tokën e saj”. Nuk kaloi shumë dhe ajo grua u verbua dhe një ditë teksa ecte, teksa lëvizte në bahçen e saj ra në një gropë dhe vdiq. Ajo shpesh pas verbimit thoshte: “Më ka zënë duaja e Said ibnu Zejd!”.
Më poshtë linku i ligjëratës: